تبلیغات

بسم الله الرحمن الرحیم

روز 17 ربیع الاول بنابر نظر مشهور تاریخ نویسان سالروز ولادت با سعادت نبی مكرم اسلام حضرت محمد (ص) و هم چنین میلاد فرخنده امام جعفر صادق(ع)است.به همین جهت این روز فرخنده و مبارک را به شما تبریک می گویم و همچنین مقاله ای را درباب فضیلت های خاتم النبیین محمد مصطفی (ص) و موسس فرهنگ شیعه امام جعفر صادق(ع) تهیه کرده ام که امید وارم مورد توجه شما قرار بگیرد.                                                                    

حضرت پیامبر گرامی اسلام                                                     
عموم سیره نویسان اتفاق دارند كه تولد آن حضرت در عام الفیل، و در سال 570 میلادی بوده است. آن حضرت در سن 25 سالگی ازدواج نمودند و ثمره این ازدواجشان این بود كه ایشان صاحب شش فرزند شدند كه دو فرزند پسر ایشان پیش از بعثت بدرود حیات گفتند ولی دختران كه عبارت بودند از: 1ـ رقیه، 2ـ زینب، 3ـ ام كلثوم، 4ـ حضرت فاطمه سلام الله علیها، دوران نبوت آن حضرت را درك كردند.                                                        
رفتار پیامبر (ص) با خانواده                                               
انس بن مالك (خدمتكار حضرت) می گوید: كسی با زن و فرزندش مهربان تر از رسول گرامی نبود.
ایشان می فرمودند: هر درختی میوه ای دارد و میوه دل، فرزند است (كنزالعمال،ج16، ص457)

رفتار با مردم                                                 
آن حضرت به همه انسان ها بسیار مهربان و دلسوز بود و از انسان های خشن و بی عاطفه رنج می برد و می فرمود: كسی كه به مردم رحم نكند، خداوند به او رحم نخواهد كرد. به آنچه (از مردمان و جانوران) در روی كره زمین است مهربانی كنید، تا آنكه در آسمان هاست به شما رحم آور (مسند ابن مبارك، ص165)                      

رفتار با همسایگان                                                      
ایشان توجه زیادی به همسایگان می نمودند و همواره مسلمان را نسبت به همسایگان سفارش می نمودند. از فرمایشات حضرت این بود كه: پیش از خرید خانه، همسایه بجویید (جامع الصغیر1، ص237) منظور حضرت این بود كه پیش از خرید خانه مطمئن شوید كه همسایگان خوبی دارید یا خیر. سپس اگر مطمئن شدید همسایگان خوبی در اطراف مسكن مورد نظرتان است آن گاه آن منزل را خریداری كنید. هم چنین می فرمودند: همواره جبرئیل درباره همسایه سفارش می كرد، تا بدانجا كه گمان كردم همسایه به زودی میراث بر خواهد شد. كسی كه به پروردگار و روز رستاخیز باور دارد، همسایه اش را نیازارد)مستدرك الوسائل،ج 8 ،ص423)                                          

رفتار با مهمانان                                                  
حضرت، همواره مهمان را گرامی می داشتند و مهمانی را بسیار دوست می داشتند و می فرمودند: محبوب ترین غذا نزد پروردگار غذایی است كه دست های زیادی برای خوردن آن دراز می شوند. (جامع الصغیر، ج1، ص38)

رفتار با یتیمان                                                            
ایشان در ارتباط با یتیمان می فرمودند: محبوب ترین خانه های شما در نظر خداوند، خانه ای است كه در آن به یتیمی احترام نهاده شود. (كنزل العمال، ج3، ص168)                                  
هم چنین می فرمودند: در بهشت خانه ای به نام (خانه شادمانی) هست. تنها كسی به این خانه می رود كه یتیمان دین باور را شاد سازد. (مشكاة الانوار، ص295)                              
هم چنین حضرت فرمودند: از ما نیست كسی كه كهنسالان ما را احترام نكند. (اصول كافی، ج2، ص165)             
هم چنین فرمودند: بركت با بزرگان شماست. (مجمع الزوائد، ج8، ص15) می فرمودند: هر مردی كه فرزندش را نفرین كند، بینوا می شود (بحارالانوار، ج11، ص99) هم چنین می فرمودند: خداوند درباره چیزی به اندازه زن ها و بچه ها خشمگین نمی شود. (بحارالانوار، ج101، ص73)                                 

رفتار با خویشاوندان                                         
حضرت می فرمودند: كسی كه پیوند خویشاوندی را گسسته است با ما همنشین نمی شود؛ چرا كه لطف (خداوندی) بر گروهی كه میان آنان قطع رحم است، فرود نمی آید. (مشكاة الانوار، ص290)     
هم چنین جابربن عبدالله از حضرت روایت می كند كه ایشان فرمودند: همانا بوی بهشت از فاصله هزار سال راه استشمام می شود، اما كسی كه پیوند خویشاوندی را پاره كند آن را استشمام نمی كند(مجمع الزوائد، ج8، ص49)  
رعایت عفاف                                                            
نبی مكرم اسلام (ص) برای پاسداری از كانون گرم خانواده سخن گفتن مردان با زنان و دوشیزگان بیگانه را بدون آن كه ضرورتی در كار باشد، ناپسند می شمرد. حضرت در این رابطه فرمودند: مردی كه با زن نامحرمی شوخی كند، پروردگار (در روز رستاخیز) به خاطر هر واژه هزار سال زندانی اش می كند (وسایل الشیعه چاپ اسلامین، ج14، ص143)
رفتار با بیماران                                                                
حضرت محمد (ص) به دورترین بخش شهر برای عیادت مریض می شتافت، اگر چه بیماری آن مریض چشم درد بود. (كنزالعمال، ج7، ص94)                                                                        
در حدیثی از نبی مكرم اسلام آمده است كه ایشان فرمودند: آفریدگار در روز رستاخیز می گوید: آفریدگار در روز رستاخیز می گوید: آدمیزاد! بیمار شدم، مرا عیادت نكردی، كه انسان مورد خطاب الهی (با تعجب) می گوید: خدایا! چگونه تو را كه پروردگار جهانیانی عیادت كنم؟ خداوند متعال پاسخ می دهد: مگر نمی دانستی كه فلان بنده ام بیمار بود و او را عیادت نكردی؟ مگر نمی دانستی كه اگر او را عیادت می كرد، مرا نزد او می یافتی؟ (بحارالانوار، ج64، ص156)                                                                           

رفتار با جوانان                                                        
پیامبر در ارتباط با جوانان فرمودند، برتریِ جوانِ نیایشگری كه نوجوانی اش را عبادت كرده، بر پیری كه پس از بالا رفتن سنش عابد شده، به سان برتریِ پیامبران است بر مردم (كنزالعمال، ج15، ص776)                 
خدمات اجتماعی                                         
حضرت می فرمودند: كسی كه بشنود مردی فریاد می زند: ای مسلمانان !و او پاسخش را ندهد مسلمان نیست (اصول كافی، ج2، ص164)                                                        
هم چنین فرمودند: شخصی كه برای رفع نیاز دنیوی آسیب دیده ای با وی همراه شود، پروردگار ضمانت می دهد كه او را از دو رویی و آتش دوزخ برهاند و نیز هفتاد نیاز این جهان او را تامین می كند و همچنان در لطف خداوند والاست تا برگردد )مكارم الاخلاق، ص413)                                                                                    
سلام دادن                                                                        
پیامبر پیرامون سلام دادن می فرمودند: سلام، نامی از نام های خداوند است؛ پس آن را میان خودتان منتشر كنید. هرگاه مسلمان به عده ای سلام كند، اگر آنان پاسخش را ندهند، فرشته كه بهتر و پاكیزه تر از آن هاست جوابش را می دهد. (جامع الصغیر، ج1، ص246)                                           
گشاده رویی                                                                        
حضرت پیرامون گشاده رویی می فرمودند: گشاده رویی، كینه را از بین می برد. (اصول كافی، ج2، ص103)           
هم چنین فرمودند: همانا پروردگار از كسی كه با دوستانش با چهره ای اخم آلود رو به رو شود، نفرت دارد. (كنزالعمال، ج3، ص441)                                                                  
از خداوند متعال مسئلت داریم تا عیدی ما را در روز میلاد نبی مكرم اسلام (ص) توفیق پیروی از رفتارهایش قرار دهد.
 
حضرت امام صادق (علیه السلام)                                                                     
امام صادق (ع) كنیه اش ابوعبدالله است. تولد آن حضرت بنا به روایت شیخ مفید در كتاب الارشاد در سال 83 و در مدینه واقع گشته است.                                                                      
لقب آن حضرت، «صادق» بود و كسی از ایشان جز سخن حق نشنیده بود. امام صادق (ع) 12 سال در كنار جد بزرگوارش، امام زین العابدین (ع) و 19 سال بعد از رحلت آن حضرت با پدر گرامیش امام محمد باقر (ع) به سر برد و بعد از رحلت ایشان مدت 34 سال امامت مسلمانان را عهده دار بود. آن حضرت ده فرزند داشت كه عبارت بودند از:   1ـ اسماعیل،‌ 2ـ عبدالله، 3ـ امّ فروه كه مادر ایشان فاطمه دختر حسین بن علی بن حسین (علیهم السلام) بود. 4ـ امام كاظم (ع)، 5ـ اسحاق، 6ـ محمد، 7ـ عباس، 8 ـ علی، 9ـ اسماء، 10ـ فاطمه، كه این ده فرزند از مادران مختلف بودند.
فقه شیعه امامیه را فقه جعفری می نامند؛ زیرا عمده احكام فقه شیعه امامیه از آن حضرت است.
اصحاب حدیث اسامی روایان ثقه ای را كه از او روایت كرده اند را بالغ بر 400 شخص می دانسته اند.
فقهایی مشهوری مانند ابوحنیفه و مالك بن انس و اوزاعی و محدثان بزرگی هم چون سفیان ثوری و سلیمان بن مهران از شاگردان حضرت بودند.                                            
گفتنی است پس از رحلت جانسوز نبی مكرم اسلام (ص) در ابتدا خلیفه اول دستور منع كتابت حدیث را صادر كرد و پس از وی خلیفه دوم نیز این مشی را در پیش گرفت، یعنی اگر جایی می دیدند كه حدیثی نوشته شده آن را می سوزاند و از بین می بردند. این منع كتابت حدیث تا زمان عمر بن عبدالعزیز ادامه پیدا كرد. پس از این كه عمر بن عبدالعزیز، حكم منع كتابت حدیث را برداشت، عملا مردم به روش گذشته عمل كردند و حدیثی را كتابت نكردند تا سال 150 هـ.ق كه تدوین حدیث آغاز شد                                                     .
آیت الله بروجردی (ره) می فرمودند: در طول این 150 سال به خاطر منع كتابت حدیث، كسی جرات نمی كرده كتابت كند و احادیث سینه به سینه نقل می شد و در معرض اشتباه بود. در حالی كه امام صادق (ع) ـ كه ما احكام دینمان را از او گرفته ایم ـ در روایات متعددی می فرماید: هر چه من نقل می كنم از پدرم نقل می كنم و ایشان نیز از پدرشان (تا این كه برسد به امام علی (ع) و ایشان نیز مستقیماً از نبی مكرم اسلام (ص) نقل می كردند) با توجه به این كه تمام مسلمین صداقت امام جعفر صادق (ع) را قبول دارند و هیچ عالمی از مذاهب اسلامی مدعی نشده كه در صداقت ایشان و پدرانشان تردیدی وجود دارد، به خوبی می توان اطمینان داشت آن چه از امام صادق (ع) به ما رسیده است، كلام و سنت پیغمبر (ص) می باشد، در حالی كه این اطمینان در مذاهب وجود ندارد. لذا باید به روایاتی كه امام صادق (ع) نقل می كنند اعتماد كرد و احكام دین را باید از او گرفت                                .
آیت الله بروجردی (ره) نیز می فرمود: در روایات زیادی از ائمه ما آمده است كه «فی كتاب علیّ كذا ... »و در كتاب امام علی (ع) آن چه از سوی پیامبر (ص) املا شده به دستخط امام علی (ع) وجود دارد؛ لذا از خطاهایی كه در نقل سینه به سینه وجود دارد، در امان است؛ علاوه بر اینكه سلسله امامان (ع) نیز همگی معصوم بودند و دارای علم الهی بودند.

باتشکر

گردآورنده محمد هادی مزاری

کانون قرآنی امام جعفرصادق(ع)

مهاجرین افغانستانی مقیم حصارک کن